امام حسین(ع)، مصداق نعیم
40 بازدید
تاریخ ارائه : 6/13/2013 9:55:00 AM
موضوع: علوم قرآنی

سالروز میلاد سیدالشهدا(ع)/2- حجت‌الاسلام پورامینی، کارشناس تاریخ اسلام: امام حسین(ع)، مصداق نعمات الهی در آیه 8 سوره تکاثر است که خداوند در روز قیامت در مورد ایشان از مردم سوال می‌کند/ انحراف از نعمت امام حسین(ع) چهره اسلام را خشن و مخدوش می کند

متن این محقق و نویسنده حوزه تاریخ اسلام در ادامه به خبرنگار «نسیم»، گفت:
 خداوند در آیه 8 سوره مبارکه تکاثر می فرماید: «ثُمَّ لَتُسئَلُنَّ یَوْمَئذٍ عَنِ النَّعِیمِ‏» سپس در آن روز از نعیم خدا بازخواست خواهید شد. نعمتهای الهی وآنچه که خدا تفضل کرده و به بشر داده است قابل شمارش نیست همان گونه که در آیه 18 سوره نحل خداوند می فرماید: «وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحیمٌ» اگر در مقام شمارش نعمت های الهی باشیم نمی توانیم آن ها را بشماریم چون قابل شمارش نیستند.
- نعمات یک قسمت ظاهری است مانند اعضای بدن و یک قسمت دیگر باطنی است مانند عقل؛ نعمات به دو قسم داخلی و خارجی نیز تقسیم می شوند. پیامبران، کتاب‌های آسمانی و احکام شرعی نیز جزو نعمت‌های الهی هستند؛ علم و معرفت نیز جزو نعمت هایی است که خداوند به ما عطا کرده است، بنابراین گستره نعمت بسیار وسیع است.
- این نعمات باید طبق برنامه الهی درست در جای خود مورد استفاده و مصرف قرار گیرد و اگر درست مصرف شوند چه بسا دیگر جایی برای بازخواست و پرسش باقی نماند. سؤال در جایی است که استفاده نا به جا شود یعنی ناسپاسی وکفران نعمت شود.
- هنگامی که در کتب تفسیری شیعه و اهل سنت تامل می کنیم؛ متوجه می شویم که غالب مفسران اهل سنت در ذیل این آیه معنای نعیم را نعمت های ظاهری برشمرده اند، چنانچه در کتاب «الدرالمنثور»، ج 6، ص 387 مصادیق «نعیم» را سیری شکم، نوشیدن آب گوارا، استفاده از سایه خانه، لذت خواب، سلامتی جسم و تمام لذت های دنیوی و ظاهری را بر شمرده است، و این معانی در غالب کتب تفسیری ایشان از بزرگانشان چون قتاده ودیگران نقل شده است.
- در نگرش مفسران شیعه (به برکت اهل بیت عصمت و طهارت) معنای خاصی از نعیم لحاظ شده است که رویکردی فراتر از نعمت های مادی است. در روایات ما آمده است که خدای تبارک و تعالی به خاطر آنچه به بشر تفضل کرده منت نمی‌گذارد و سؤال نمی‌کند؛ چراکه منت گذاشتن از سوی مخلوقین نیز زشت و ناپسندیده است، پس چگونه می توان این را به خداوند نسبت داد؟ در کلام اهل بیت سوال از «نعیم» سوال حب و دوستی اهل بیت و پیروی از ایشان است. این روایت را فیض کاشانی در «تفسیر آصفی» ج2، ص1473 آورده است. همانگونه که از توحید و نبوت سؤال می شود سؤال از ولایت نیز می شود؛ چرا که این سه در یک راستا هستند که اگر این سه به دست بیاید انسان به جنة النعیم یعنی بهشت نعیم می رسد وآن نعمت ولایت است.
- بیش از بیست روایات تصریح میکند که مقصود از نعیم ولایت امیر المؤمنین و ائمه طاهرین است. (اطیب البیان ج14 ص219). همچنین در تفسیر قمی ج2 ص440 در رابطه با آیه (وقفوهم انهم مسئلون- صافات:24) آمده است که سؤال از نعمت ولایت اهل بیت منظور است.
- در روایت دیگری امام صادق (ع) می فرماید: «ما از نعیم هستیم». (تفسیر برهان ج5 ص746)، یعنی اهل بیت از مصادیق نعمتهای الهی هستند. همچنین امام صادق(ع) می فرماید: «خداوند سوال می کند از نعمت پیامبر اکرم(ص) واهل بیت او»، (تفسیر برهان ج5 ص746). در روایت دیگری آن حضرت می فرماید: «نعیم خوردنیها وآشامیدنیها نیست، بلکه ولایت ما اهل بیت است». (تأویل الآیات ج1،ص815).
- البته در بین کتب تفسیری برادران اهل سنت نیز کتاب ارزشمند شواهد التنزیل را داریم که اثری ماندگار از حاکم حسکانی حنفی از دانشمندان قرن پنج است، او در جلد2 صفحه472 کتاب خود با ذکر روایتی از امام صادق(ع) به این حقیقت اشاره کرده است که منظور از «نعیم»اهل بیت عصمت و طهارت هستند. در نتیجه منظور از «نعیم» رسول خدا(ص) و اهل بیت او از امام علی (ع) تا امام زمان(عج) است.
- انحراف از نعیم؛ یعنی فاصله گرفتن از خط اصیل اسلامی و این فاصله گرفتن است که موجب می شود امت اسلام مورد سؤال قرار گیرد و امروز این مشکلاتی که ما گرفتار آن هستیم مثل نشان دادن چهره خشن در اسلام و مخدوش کردن چهره مسلمین مانند سر بریدن هایی که در سوریه اتفاق می افتد همه از خط اموی است که یادگاری است که از معاویه برجای مانده است، می دانید که در تاریخ اسلام اول سری که از تن جدا شد سر حجر بن عدی است که در دوره معاویه به شهادت رسید، واخیرا فرزندان بنی امیه قبر وی را در مرج عذرا دمشق ویران کردند و بعد در دوره یزید نوبت به کوفه و کربلا رسید و اکنون دنباله خط اموی همان راه را می پیمایند.
- اولا خود ما شخصا باید اباعبدالله الحسین(ع) را بشناسیم و نسبت به ایشان معرفت پیدا کنیم؛ این شناخت ابعاد مختلفی دارد، گاه از جنبه تاریخی زندگانی ایشان است، و گاه بررسی بعد اخلاقی و سیره اجتماعی آن بزرگوار است و زمانی فهم معارف الهی در پرتو کلام امام حسین(ع) مانند زیارت عرفه است و همچنین مطالعه و دقت در همه کلمات امام حسین(ع) از مصادیق شناخت ایشان است.
- این نکته قابل توجه است که اخیرا کتابی پیرامون کلمات امام حسین(ع) به زبان انگلیسی ترجمه شده است و در هشتاد هزار نسخه چاپ شده و به شدت مورد استقبال واقع شده است و این نشان از آن دارد که دنیا تشنه معارف امام حسین(ع) است. دیگر آنکه لازم است با بهره‌گیری از نعمت قلم و هنر امام حسین(ع) را در سطح جهانی بیش از پیش بشناسانیم؛ در این خلاء فکری و فرهنگی که دنیا در آن به سر می برد امروز باید معارف اهل بیت را در آن نشر دهیم. مطلب آخر آنکه اهداف نهضت امام حسین(ع) را در زندگی فردی اجتماعی سیاسی خود الگو قرار دهیم.

http://www.nasimonline.ir/NSite/FullStory/News/?Id=546509