زیارت پیاده امام حسین(ع)
32 بازدید
تاریخ ارائه : 1/1/2013 5:33:00 PM
موضوع: سایر

زيارت پياده امام حسين(ع)

پياده تا كربلا

محمد امين پوراميني

زيارت امام ناشي از شناخت ومعرفت امام است، در روايات ما نسبت به انجام زيارت پيشوايان ديني رسول خدا(ص) واهل بيت او بسيار سفارش شده وبخصوص زيارت حضرت سيد الشهدا (ع) جايگاه ويژه دارد؛ تا آنجا كه حتي با احتمال ضرر وخطر سفارش شده است كه مشتاقان وعلاقمندان وشيفتگان وشيعيان آن حضرت به زيارتش بشتابند وخطرات محتمل را بجان خرند كه مقدار اجر بر اساس مقدار زحمت پذيري است.

زيارت اربعين به عنوان يك نشان از نشانهاي پنچ گانه انسان با ايمان است كه بر طبق روايتي كه شيخ مفيد[1] وشيخ طوسي[2] از حضرت امام حسن عسكري(ع) آورده اند مؤمن پنچ علامت دارد: (عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ صَلَاةُ الْخَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ وَ التَّخَتُّمُ فِي الْيَمِينِ وَ تَعْفِيرُ الْجَبِينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ)، آن پنج علامت عبارتند از: روزانه 51 ركعت نماز (واجب ونافله) گزاردن، زيارت اربعين بجا آوردن، انگشتر بدست راست كردن، (به هنگام سجده) پيشاني را بر خاك نهادن وبسم الله الرحمن الرحيم بلند گفتن. در اين روايت انجام زيارت اربعين به عنوان علامت مؤمن ونشان شيعه معرفي شده است، وفقيهان ومحدثان آن را در ضمن آداب زيارت امام حسين(ع) قرار دادند وبر طبق آن به استحباب زيارت امام حسين(ع) در بيستم ماه صفر (روز اربعين) فتوي دادند وعمل اصحاب وسيره متشرعه از آغاز تا كنون بر آن تعلق گرفته است، وبدينگونه زيارت اربعين حضرت سيد الشهدا(ع) جلوه خاص يافته است، دشمنان از آغاز تا كنون بارها وبارها خواستند اين ابراز عشق ووفاداري را بخشكانند وبا برخورد فيزيكي وممنوع سازي زيارت واذيت رساني وآزار دادن، زنداني نمودن ، شكنجه دادن وحتي قطع عضو ويا كشتن شيفتگان زائر سد راه زيارت وزائران گردند ولي هرگز نتوانستند ونخواهند توانست، چرا كه اين نور الهي است كه خدا وند پشتوانه اوست وهيچ كس را توان رويارويي با آن نيست.  

يكي از جلوه هاي بسيار زيباي اربعين حسيني حركت پياده خيل مشتاقان آن حضرت است كه حماسه اي وصف ناشدني وجلوه اي درك ناشدني را مي آفريند، دشمناني كه زيارت چند هزار نفره سابق را در اربعين حسيني تحمل نكردند امروز نظاره گر حركت سيل گونه ومليوني زائران آن حضرت است كه بصورت خودجوش وكاملا مردمي چشمان جهانيان را مات ومبهوت خود ساخته است، بخصوص در شرايط فعلي  وبكارگيري مزدوران وهابي كه يك فشنگ بسوي رژيم صهيونيستي پرتاپ نكرده اند ولي حاضرند با انجام عمليات انتحاري خود را به درك وبه قعر جهنم واصل كنند تا عده اي از زائران حسيني را به شهادت رسانند، ولي با اين همه وبا وجود خطرات سر راه عاشقان اباعبد الله الحسين(ع) لبيك يا حسين گفته وبا با سرافرازي راه را طي مي كنند تا خود را به كعبه عشاق رسانند.

در رابطه با انجام زيارت پياده حضرت سيد الشهداء (ع) مرحوم محدث بزرگوار شيخ حر عاملي باب مستقلي را در كتاب وسائل الشيعه با عنوان (باب استحباب المشي الي زياره الحسين(ع) وغيره) گشوده است ورواياتي در اين خصوص آورده است كه برخي از آنها را مي آوريم:

شيخ حر عاملي به نقل از شيخ طوسي به اسنادش از حسين بن ابي فاخته آورده است كه امام صادق(ع) به وي گفت: ( يَا حُسَيْنُ، مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (ع) إِنْ كَانَ مَاشِياً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ حَطَّ بِهَا عَنْهُ سَيِّئَةً.. حَتَّى إِذَا صَارَ بِالْحَائِرِ كَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ، وَ إِذَا قَضَى مَنَاسِكَهُ كَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِينَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَكٌ فَقَالَ لَهُ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ رَبُّكَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ اسْتَأْنِفْ فَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا مَضَى[3])، اي حسين! هركس كه از خانه خويش به قصد زيارت حسين بن علي بن ابي طالب خارج گردد پس اگر پياده باشد خداوند به ازاي هر گامي كه بر مي دارد براي او يك كار نيك نوشته ويك كار بد او را پاك مي كند.. تا آنگاه كه به حائر (قبر امام حسين(ع) در كربلا) رسد، كه خداوند او را در صالحان ونيكان قرار دهد، ووقتي كه زيارت را به پايان رساند او را از نجات يافتگان قرار داده وبه هنگام بازگشت فرشته اي به  نزد وي آمده و ميگويد: من فرستاده خدايت هستم، خدايت سلامت مي رساند ومي گويد: كارهاي خود را از نو سرگير، كه گناهان گذشته ات مورد بخشش قرار گرفت. مضمون اين روايت را ابن قولويه[4] وشيخ صدوق[5] آورده اند.

علي بن ميمون صائغ از امام صادق(ع) نقل مي كند كه حضرت به وي فرمود: (يَا عَلِيُّ زُرِ الْحُسَيْنَ وَ لَا تَدَعْهُ، قُلْتُ: مَا لِمَنْ زَارَهُ مِنَ الثَّوَابِ؟ قَالَ مَنْ أَتَاهُ مَاشِياً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْهُ سَيِّئَةً وَ تُرْفَعُ لَهُ دَرَجَةٌ ثُمَّ ذَكَرَ حَدِيثاً طَوِيلًا يَتَضَمَّنُ ثَوَاباً جَزِيلًا)[6] ؛ أي علي! حسين را زيارت كن وآن را رها مكن، گفتم: چه ثوابي براي زيارت كننده اوست؟ فرمود: هركس كه با پاي پياده به زيارتش بشتابد خداوند به ازاي هر گام او برايش يك كار نيك نوشته ويك كار بد او برداشته ويك درجه به وي مي دهد. آنگاه حديث طولاني كه دربردارنده ثواب زياد زيارت آن حضرت است را بيان فرمود.

ابن قولويه به سندش از حضرت عبدالعظيم حسني واو نيز به سندش از سدير صيرفي نقل مي كند كه امام باقر (ع) در رابطه با زيارت حضرت امام حسين(ع) فرمود: (مَا أَتَاهُ عَبْدٌ فَخَطَا خُطْوَةً إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ حَسَنَةً وَ حَطَّ عَنْهُ سَيِّئَةً)[7]. هر بنده اي كه به زيارت او رود خداوند براي هر گام او يك حسنه نوشته ويك سيئه را برمي دارد.

از برخي روايات اين ثواب فوق العاده بيشتر وتا هزار برابر نقل شده است كه ممكن است بستگي به اختلاف معرفتي زائران داشته باشد، به نحوي كه هركس را معرفت وشناخت امام وامامت بيشتر باشد اجر وثواب بيشتري نصيب او مي گردد، ابوصامت مي گويد: از امام صادق(ع) شنيدم كه فرمود:(مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ مَاشِياً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ أَلْفَ دَرَجَةٍ فَإِذَا أَتَيْتَ الْفُرَاتَ فَاغْتَسِلْ وَ عَلِّقْ نَعْلَيْكَ وَ امْشِ حَافِياً وَ امْشِ مَشْيَ الْعَبْدِ الذَّلِيلِ فَإِذَا أَتَيْتَ بَابَ الْحَائِرِ فَكَبِّرْ أَرْبَعاً ثُمَّ امْشِ قَلِيلًا ثُمَّ كَبِّرْ أَرْبَعاً ثُمَّ ائْتِ رَأْسَهُ فَقِفْ عَلَيْهِ فَكَبِّرْ أَرْبَعاً وَ صَلِّ عِنْدَهُ وَ سَلِ اللَّهَ حَاجَتَكَ)[8].

هركس كه با پاي پياده به سوي قبر حسين(ع) رود خداوند براي هر گام او هزار حسنه (كار نيك) نويسد واز او هزار بدي را بزدايد وبه او هزار درجه دهد، پس وقتي كه به فرات رسيدي غسل كن وكفشها را بر خود آويزان كن وبا پاي برهنه حركت كن وچون بنده ذليل حركت كن ووقتي كه به در حائر رسيدي چهار بار الله اكبر گو آنگاه كمي حركت كن وسپس چهار بار تكبير گو تا وقتي كه سمت سر او برسي آنگاه بايست وچهار بار الله اكبر بگو وآنجا نماز بگذار وحاجتت را از خدا بخواه.

ابوسعيد قاضي مي گويد: در اتاق امام صادق(ع) وارد شدم شنيدم كه فرمود: (مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ مَاشِياً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ وَ بِكُلِّ قَدَمٍ يَرْفَعُهَا وَ يَضَعُهَا عِتْقَ رَقَبَةٍ مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِيلَ..)[9]، هركس كه با پاي خود به زيارت قبر حسين (ع) رود خداوند در برابر هر گام او وهر قدمي كه برمي دارد وبر بر زمين نهد ثواب آزاد كردن بنده اي از فرزندان اسماعيل(ع) دهد.

واز برخي روايات استحباب زيارت آن حضرت با پاي برهنه استفاده مي شود، وبخصوص براي كسي كه به نزديكي كربلا رسيده است، كه او در نهر فرات غسل نموده ولباس پاك بر تن كرده وبا پاي برهنه به زيارت آن حضرت مي شتابد، شيخ كليني در كتاب شريف كافي به سندش از حسين بن ثوير آورده است كه امام صادق فرمود: (إِذَا أَتَيْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَاغْتَسِلْ عَلَى شَاطِئِ الْفُرَاتِ ثُمَّ الْبَسْ ثِيَابَكَ الطَّاهِرَةَ ثُمَّ امْشِ حَافِياً فَإِنَّكَ فِي حَرَمٍ مِنْ حَرَمِ اللَّهِ وَ حَرَمِ رَسُولِهِ وَ عَلَيْكَ بِالتَّكْبِيرِ وَ التَّهْلِيلِ وَ التَّسْبِيحِ وَ التَّحْمِيدِ وَ التَّعْظِيمِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَثِيراً وَ الصَّلَاةِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ) ..[10] وقتي كه به كربلا رسيدي در كنار فرات غسل انجام ده ولباس پاكت را بر تن كن آنگاه با پاي برهنه حركت كن كه تو در حرم خدا وحرم رسول خدايي، وبرتوست كه الله اكبر ولا اله الا الله وسبحان الله والحمد لله بسيار گويي وخدا را بسيار بزرگ دار و بر محمد واهل بيت او درود فرست،.. اين روايت را شيخ صدوق[11] وديگران آورده اند.  

 

 



[1] مزار ص53.

[2] مصباح المتهجد ص787؛ تهذيب الاحكام ج6 ص52؛ وسائل الشيعه ج14، ص478 ح19643.

[3] وسائل الشيعه ج14 ص439 ح19553، به نقل از تهذيب الاحكام ج6،ص43،ح89.

[4] همان ص440 به نقل از كامل الزيارات ابن قولويه ص132.

[5] همان ص440 به نقل از ثواب الاعمال صدوق ص116 ح31.

[6] وسائل الشيعه ج14 ص441 ح19556.

[7] وسائل الشيعه ج14 ص441 ح19557، به نقل از كامل الزيارات ابن قولويه ص134.

[8] وسائل الشيعه ج14 ص440 ح19555.

[9] وسائل الشيعه ج14 ص441 ح19558، به نقل از كامل الزيارات ابن قولويه ص134؛ ونگ: بحار الانوار ج98 ص36.

[10] كافي، ج4، ص576.

[11] من‏لايحضره‏الفقيه ج2،ص594،ح3199.